http://woyke.wordpress.com/2007/12/09/wakacje-z-neokonserwatyzmem/ estetyka, kultura, polityka Sat, 03 Oct 2009 19:27:35 +0000 http://wordpress.com/ hourly 1 http://woyke.wordpress.com/2007/12/09/wakacje-z-neokonserwatyzmem/#comment-1750 Piotr Woyke Mon, 10 Dec 2007 18:31:42 +0000 http://woyke.wordpress.com/2007/12/09/wakacje-z-neokonserwatyzmem/#comment-1750 Fauconnier: Myślę, że najważniejszym długotrwałym skutkiem działań neokonserwatystów, jest przede wszystkim przebicie do publicznego dyskursu paru, pozornie banalnych frazesów, o konieczności obrony pewnych wartości charakterystycznych dla Zachodu. I nie chodzi tu o poglądy na temat aborcji itp, bardziej o wolność jednostki samą w sobie. Stanowcza obrona tejże jest rzeczą, na której popularność mogą zbudować owi zwyczajni konserwatyści bez "neo", o których piszesz. Wydaje mi się, że neokonserwatyzm był o tyle atrakcyjny dla młodych ludzi, że charakteryzował się pewnym dynamizmem, stanowczością i tym, że był... modny? To chyba nie za dobre słowo, w każdym razie do dzisiaj jest on kojarzony z wykształconymi, dobrze usytowanymi ludźmi, także tymi poniżej trzydziestki (jeśli tylko nie mają końcówki nazwiska -stein i nie mieszkają w Nowym Jorku;) ). Fauconnier: Myślę, że najważniejszym długotrwałym skutkiem działań neokonserwatystów, jest przede wszystkim przebicie do publicznego dyskursu paru, pozornie banalnych frazesów, o konieczności obrony pewnych wartości charakterystycznych dla Zachodu. I nie chodzi tu o poglądy na temat aborcji itp, bardziej o wolność jednostki samą w sobie. Stanowcza obrona tejże jest rzeczą, na której popularność mogą zbudować owi zwyczajni konserwatyści bez “neo”, o których piszesz. Wydaje mi się, że neokonserwatyzm był o tyle atrakcyjny dla młodych ludzi, że charakteryzował się pewnym dynamizmem, stanowczością i tym, że był… modny? To chyba nie za dobre słowo, w każdym razie do dzisiaj jest on kojarzony z wykształconymi, dobrze usytowanymi ludźmi, także tymi poniżej trzydziestki (jeśli tylko nie mają końcówki nazwiska -stein i nie mieszkają w Nowym Jorku;) ).

]]> http://woyke.wordpress.com/2007/12/09/wakacje-z-neokonserwatyzmem/#comment-1749 Fauconnier Mon, 10 Dec 2007 00:22:31 +0000 http://woyke.wordpress.com/2007/12/09/wakacje-z-neokonserwatyzmem/#comment-1749 Dla mnie przygoda z neokonserwatyzmem zaczęła się od lektury tekstów Irvinga Kristola i Daniela Bella z lat 70-ych. Po dziś dzień pamiętam uczucie intelektualnego olśnienia, że oto wreszcie ktoś mówi coś naprawdę nowego i sensownego o świecie. Zachłysnąłem się tym wtedy. Nadal uważam zresztą te stare rzeczy pierwszych ojców założycieli neokonserwatyzmu za myślowo stymulujące. Słabość doktryny, jak ją widzę po latach, bierze się chyba głównie z jej trockistowskich korzeni. Ex-lewicowcy nie przenieśli może do swego nowego światopoglądu starych idei, ale przenieśli metodę rozumowania w kategoriach dialektyki heglowskiej. Nie wystarczyło nadać „końcowi historii” nowej, sympatycznej, demokratycznej treści, by koncept ten przestał być przez to zdradliwy i niebezpieczny. I to w końcu zgubiło neo-consów. Wystarczy pobieżny rzut oka na ich politykę zagraniczną by zobaczyć jak została ona zdeterminowana fukuyamowskim myśleniem. Skutki, jakie są, każdy widzi. Paradoksalnie twardziej stąpający po ziemi okazali się zwykli konserwatyści, bez „neo”, z ich tradycyjnie sceptycznym stosunkiem do demokracji. Ów sceptycyzm właśnie chronił ich zawsze przed odlotami w rojenia o końcach historii i oni by pewnie takich błędów w Iraku nie popełnili. To znaczy wygrawszy wojnę nie bawiliby się w demokratyzację kraju, tylko zastąpili Husajna jakimś innym dyktatorem, bardziej US-friendly, i sytuacja byłaby wówczas zapewne stabilniejsza. Z drugiej strony jednak tacy tradycyjni, europejscy konserwatyści nie mieliby szansy ani wtedy, ani dzisiaj przejąć w Ameryce władzy (w Europie zresztą też nie). Neokonserwatyzm natomiast przeprowadził rewolucję w kulturze, której długofalowe skutki będziemy odczuwać jeszcze przez wiele lat. Udało mu się to, bo, primo, był atrakcyjny, w tym zwłaszcza dla ludzi młodych, co nigdy nie udało się zwykłemu konserwatyzmowi, secundo, w wielu proponowanych rozwiązaniach okazał się po prostu skuteczny. Byłoby smutne gdyby zapamiętano tylko jego nieudaną, spaczoną Heglo-Fukuyamą, politykę zagraniczną. Nie przekreśla ona wszak dokonań w polityce wewnętrznej i w kulturze. Dla mnie przygoda z neokonserwatyzmem zaczęła się od lektury tekstów Irvinga Kristola i Daniela Bella z lat 70-ych. Po dziś dzień pamiętam uczucie intelektualnego olśnienia, że oto wreszcie ktoś mówi coś naprawdę nowego i sensownego o świecie. Zachłysnąłem się tym wtedy. Nadal uważam zresztą te stare rzeczy pierwszych ojców założycieli neokonserwatyzmu za myślowo stymulujące. Słabość doktryny, jak ją widzę po latach, bierze się chyba głównie z jej trockistowskich korzeni. Ex-lewicowcy nie przenieśli może do swego nowego światopoglądu starych idei, ale przenieśli metodę rozumowania w kategoriach dialektyki heglowskiej. Nie wystarczyło nadać „końcowi historii” nowej, sympatycznej, demokratycznej treści, by koncept ten przestał być przez to zdradliwy i niebezpieczny. I to w końcu zgubiło neo-consów. Wystarczy pobieżny rzut oka na ich politykę zagraniczną by zobaczyć jak została ona zdeterminowana fukuyamowskim myśleniem. Skutki, jakie są, każdy widzi. Paradoksalnie twardziej stąpający po ziemi okazali się zwykli konserwatyści, bez „neo”, z ich tradycyjnie sceptycznym stosunkiem do demokracji. Ów sceptycyzm właśnie chronił ich zawsze przed odlotami w rojenia o końcach historii i oni by pewnie takich błędów w Iraku nie popełnili. To znaczy wygrawszy wojnę nie bawiliby się w demokratyzację kraju, tylko zastąpili Husajna jakimś innym dyktatorem, bardziej US-friendly, i sytuacja byłaby wówczas zapewne stabilniejsza. Z drugiej strony jednak tacy tradycyjni, europejscy konserwatyści nie mieliby szansy ani wtedy, ani dzisiaj przejąć w Ameryce władzy (w Europie zresztą też nie). Neokonserwatyzm natomiast przeprowadził rewolucję w kulturze, której długofalowe skutki będziemy odczuwać jeszcze przez wiele lat. Udało mu się to, bo, primo, był atrakcyjny, w tym zwłaszcza dla ludzi młodych, co nigdy nie udało się zwykłemu konserwatyzmowi, secundo, w wielu proponowanych rozwiązaniach okazał się po prostu skuteczny. Byłoby smutne gdyby zapamiętano tylko jego nieudaną, spaczoną Heglo-Fukuyamą, politykę zagraniczną. Nie przekreśla ona wszak dokonań w polityce wewnętrznej i w kulturze.

]]> http://woyke.wordpress.com/2007/12/09/wakacje-z-neokonserwatyzmem/#comment-1748 Jarek Sun, 09 Dec 2007 23:32:30 +0000 http://woyke.wordpress.com/2007/12/09/wakacje-z-neokonserwatyzmem/#comment-1748 Czasem nie rozumiem co piszesz - trochę to przeintelektualizowane ;P Ale czyta się i tak fajnie, as always. Czasem nie rozumiem co piszesz – trochę to przeintelektualizowane ;P Ale czyta się i tak fajnie, as always.

]]>